Trail and error: als zo’n tulpen-gouache niet naar mijn zin is kan er zomaar eens iets anders ontstaan.
En dan kom ik gauw uit bij het boeiendste dat er is: het menselijk gezicht. Nu niet als portret maar als kunstwerk. Door deze nieuwe dimensie ontstaat er iets anders.
Al boetserend met gouacheverf en pastelkrijt onstond een kop. Het gezicht van vriendin Christine gaf vervolgens model aan de kop, waardoor het weer een gezicht werd. Een wat androgyn gezicht: is het een man? Een vrouw? Hoe oud is deze persoon? Het doet er niet toe: het ging mij om het gezicht dat zich richt tot de kijker en zegt: Pleased to Meet you!
De getekende lijnen van de tulpen werken door in de verfhuid van het gezicht. Je moet ze in het echt zien.