Marthe, deze weken onafscheidelijk van haar enorme rode wollen muts, die ze zelfs in de klas ophoudt. Dit schilderij is schetsmatig opgezet en zo gehouden. Al vrij snel in het stadium gekomen waarop toeschouwers zeggen “Niks meer aan doen!”. Meestal is dat geen goed idee, maar dit tussendoor-werk komt er goed mee weg. Het licht op Marthes gezicht was in het echt nog feller: echt een onverbiddelijke najaarszon.
Hiernaast wordt het schilderij getoond in de vervolgfase. De kleuren in het gezicht en de achtergrond zullen nog veranderen. De omgeving is deels opnieuw uitgevonden, waardoor het op het uiteindelijke resultaat (zie portfolio) lijkt of het (ook) regent. Prima. Gewoon zo laten.